súrmatur

Súrsun er aldagömul aðferð til að geyma og verka matvæli. Aðferðin varð m.a. til vegna saltskorts í landinu fyrr á öldum. Slátrað var á haustin og maturinn sem til féll þurfti að endast til næsta hausts. Súrmatur er auðmeltanlegur og hollur vegna vítamína og steinefna sem síast úr mysunni yfir í súrmatinn.

Fagmenn SS leggja mikinn metnað í framleiðslu á súrmat og er hvergi til sparað. Í september eru sérvaldar kjötvörur soðnar og settar í kör með skyrmysu og geymdar í kæli. Reglulega er fylgst með sýrustiginu á skyrmysunni og skipt um mysu þegar virkni hennar minnkar. Að jafnaði er skipt um mysu fimm sinnum fram til janúar er varan er tilbúin til sölu. Framleiðsla á góðum súrmat er list og byggir á stöðluðum aðferðum en einnig tilfinningu þeirra sem að henni koma. Það er alltaf spenna þegar lokaafurðin er smökkuð áður en hún fer á markað.

Súrmatur er órjúfanlegur hluti þorramatar en fjölmargir kunna þó vel að meta góðgætið allt árið um kring. Súrsaður matur tilheyrir þjóðlegri matarhefð Íslendinga og það er gaman fyrir unga fólkið að læra að borða matinn sem hélt lífinu í íslenskri þjóð í gegnum aldirnar. SS súrsar hrútspunga, lundabagga, lifrapylsu, blóðmör, bringukolla og sviðasultu.

Sjá nánar hér til vinstri

Skarphéðinn og Helgi Njálsynir ásamt Kára Sölmundarsyni á leið í bardagann við
Markarfljót. Þeir eru búnir sínum bestu vopnum, allir í litklæðum og glæsilega

búnir. Skarphéðinn Njálsson stendur fremst með öxina, sem bar nafnið
Rimmugýgi.

til_baka